Chamonix

De verkeerde afslag(1)
Na de eerste inloop dagen hadden we besloten om voor het serieuzere werk te gaan. We planden een zware tocht in die ook de nodige uren in beslag zou nemen. Als we op tijd zouden vertrekken konden we ‘s avonds om 18.00 uur weer in het dal bij de auto zijn. Ook hadden we voldoende tijd ingepland voor pauzes, want we waren hier tenslotte ook voor ons plezier. In de beschrijving stond het volgende: ”Zoek naar de verweerde rode tekst op de stenen die moeilijk te zien is”. De beklimming was best pittig en boven op de col genoten we dan ook van een magnifiek uitzicht op de Mont Blanc. Waar we echter geen rekening mee gehouden hadden, was dat op deze hoogte (3000 m) ook zomers nog sneeuw kan liggen. De rode tekst was dus niet te vinden. Bijkomend probleem was, daar waar de juiste keus voor de afdaling moest worden gemaakt dit precies op een kruispunt van 2 vouwlijnen op de kaart viel en op deze plek de kaart al redelijk versleten was. Kort samen gevat: We hadden 50% kans om de verkeerde route te nemen en deze kans hebben we ons niet laten ontnemen. Al met al hebben we hiermee enkele uren verloren en begon de tijd echt wel te dringen. Uiteindelijk kwamen we in het donker weer bij de auto.

Mont Blanc Alpen Chamonix Mont Blanc

Col de la Terasse

Mont Blanc Alpen Chamonix

Les Glaciers

De gletsjer
Na een flinke klauterpartij over stalen ladders loop ik eindelijk op de gletsjer waar we onze ijstechnieken gaan oefenen. Een geweldig landschap van ijs en immens diepe spleten ligt aan mijn voeten. Evelien en ik vragen regelmatig aan de gids om even te stoppen om een foto te maken. Na een uur over deze ijsmassa te hebben gelopen komen we bij een ruig deel van de gletsjer. We beginnen op een kleine helling met het oefenen in het afdalen. Deze helling is zo steil dat ik het gevoel heb elk moment voor over te vallen, omdat mijn zwaartepunt telkens voor mijn schoenen dreigt te komen. Over de grip van de stijgijzers in de steile ijsmassa maak ik mij na korte tijd geen zorgen meer. Ik heb een ander probleem: Mijn spieren in mijn bovenbenen dreigen te ontploffen, dit is verzuring zoals ik dit nog nooit heb gevoeld, maar het geeft wel een supergevoel als je de techniek heel snel onder de knie krijgt. Tussen neus en lippen door vertelt de gids dat in de beklimming een ijswand van 80 meter lengte zit met een hellingshoek van 85 graden.
We gaan voor het serieuzere werk: Een echte ijswand beklimmen. Hiervoor heb je aan elke stijgijzer 2 stalen punten zitten die je in het ijs schopt en in elke hand een pickel die je ook in het ijs mept. Ongelofelijk hoe snel je vertrouwen krijgt in het materiaal en in jezelf. Dit geeft een niet te beschrijven gevoel, dit is genieten. De gids beneden geeft aanwijzingen, maar die dringen maar half tot me door.
Hierna gaan we dezelfde ijswand beklimmen zonder pikkels, ik word gedwongen om telkens een oneffenheid te zoeken voor mijn vingers. Voordat ik halverwege ben val ik, maar dit is van korte duur want ik bungel aan het touw tegen de ijswand. Abseilend ga ik weer naar beneden, best wel trots dat ik zover ben gekomen met alleen 2 stijgijzers aan mijn schoenen. Toch eens kijken of ik onze gids kan uitdagen:”Hoe ver kom jij eigenlijk? “vraag ik onnozel. “Ik denk dat ik boven kom” antwoord hij. Ja dat zal, denk ik, de laatste meters zijn loodrecht, dus dit gaat echt niet lukken. Ik zeker Lars en zet mij schrap om zijn val, die onvermijdelijk is denk ik nog steeds, op te vangen. Wat ik absoluut voor onmogelijk had gehouden gebeurt toch, Lars is zonder pickels naar boven geklommen en ik laat hem abseilend weer afdalen.

Niet met lood in de schoenen, maar wel met loden spieren of wat daar nog voor door mag gaan, zoeken we onze thuisbasis weer op, waar Evelien in ik nog lang napraten over deze geweldige dag.

 

Gletsjers Chamonix Alpen Jenne Klasens

Mere de Glace

Weten jullie wel hoe gevaarlijk het is wat jullie gaan doen?
Deze vraag is ons regelmatig gesteld in onze voor bereiding. De eerste gedachte die bij mij opkomt is de wedervraag: Weet jij wel hoe gevaarlijk het is in de bergen? Veruit de meeste ongevallen in de bergen vinden plaats door menselijke fouten. Natuurlijk is bergbeklimmen een risicovolle sport, en als je hier niet op de juiste manier mee omgaat heeft het soms fatale gevolgen. Wij hebben de risico’s op de volgende manieren geminimaliseerd:
• Conditie
Een goede conditie kan het verschil betekenen tussen een juiste tred of een misstap. Als je een aanspraak moet doen op je reserves wordt het rationeel denken en geconcentreerd blijven een steeds grotere opgave.
• Uitrusting
De uitrusting hebben we samengesteld met advies van een professionele outdoor winkel en het gidsenbureau
• Gidsenbureau
Programma uitgezocht waarbij wij een maximale begeleiding kregen, ook in de vorm van een voorlichtingsbijeenkomst en waar onze uitrusting nog eens onder de loep werd genomen
• Gids
Wij hebben gedurende een week een gids voor ons zelf gehad. De gids heeft ons in deze week diverse technieken geleerd die we tijdens de beklimming nodig hadden.
• Voorbereiding en acclimatisering
Naast de nodige voorbereidingen in Nederland hebben we gedurende een week onze conditie in diverse tochten verder geoptimaliseerd. Tevens was dit een goede manier om te acclimatiseren.
Wij beseften ons daarnaast drommels goed dat je niet alles kunt regisseren. Dit wordt weer duidelijk als je met de neus op de feiten wordt gedrukt als je een reddingsheli over ziet vliegen die twee verongelukte bergbeklimmers van de helling van de Mont Blanc heeft gehaald. Later bleek op dezelfde route die wij een dag later gingen volgen. De oorzaak was een val van alle twee in een gletsjerspleet die het gevolg was van het verkeerd touwgebruik waarmee je elkaar zekert.

Chamonix Gevaar Alpen

Heli